((  هفت سالگی  ))

هنوز اندیشه ام پاسبان خاطرات بود

هنوز خاطره ام ترسِ گذر از خیابان بود

هنوز در شامه ام تعفنِ کلاسِ قرآن و خط بود

هنوز ترسم سر مشق وعده های غلط بود

آن دست که بر گردن هفت ساله ام قلاده شد

در راه مدرسه خیالِ همیشه بود

آن ناخن که رنگش همیشه در خاطر است

آرزوی دیرینِ منِ هفت ساله بود

خیال او اگر چه در خاطرم نشسته است

تنها دلیل تماشای او گناه بود

آن خط که همیشه در حسرتش نوشتم اش؛

" افسوس که من هفت سالَم و او سی ساله بود "

آری چه خوب می توان با یاد او نوشت

آن زن همیشه در خاطرم فرشته بود ... !