زودتر از آنکه باشی ... رفته ای .

من خسته ی پا تا به سر هرگز نبودنت را باور نمی داشتم ،

باور دروغهایی که هرگز باورم نبود .

اما بود بی آنکه تو باشی ،

بی آنکه بشنوم و باور کنم ،

و بی آنکه زمین زیر پایم را خالی کند .

وتو خالی تر از باور خوابی شدی که باورت ممکن باشد .

هرگز برای شنیدن گوشی نمی خواهم

و برای دیدن چشمی .

افسوس زبانت آغشته ی کلامی ست که خود نمی گویی .