((  حرف آخر  ))

ببخشید که سکوت میکنم ،

ببخشید که حالم را بهم می زنید ،

ببخشید ولی زندگیتان را اُق میزنم ،

گوشهایم خلاءِدانی هجویات شما شد و

خنده هایم به یادتان کوتاه .

ببخشید ... آخر ... امّا ... شباهتمان را گریزی نیست .

ببخشید ولی خودم را استفراغ می کنم !

ببخش مرا که سکوت میکنم .

ببخش مرا ... تو ببخش ... !