(( من و آن و تو ))

آنقدر دلمشغولی بود که به ما سلام هم نرسید .

سر نهاده ام بر دیوار عریای شاعر

و بی آنکه ضربان نگاهم را تو احساس کنی ،

آرزوی یک لحظه ی نگاهم را عکس می گیرند .

و آن ...

زیباترین تصویری ست که از خود دیده ام ،

چراکه حضورت بهانه ای بود برای

 سرگذاشتن بر شانه ای که نبود .

و تباهی ...

و تباهی سرنوشتی ست که کلامم را انتظار میکشد ،

چراکه ترس مادریست که اینگونه کلمات را آبستن است .

و من ...

تباه ترین ذره ی این هیچستان ،

اینگونه خاطره ات را رازنویسی میکنم .